روايت كرده است كه ابن كوّاء از امير المؤمنين عليه السّلام تعريف اسلام و ايمان و كفر و نفاق را پرسيد حضرت فرمود : اما بعد خداى تبارك و تعالى دين اسلام را مقرر فرمود : و آبگاههايش را براى واردين آسان ساخت ( زيرا دستورات اسلام آبى است گوارا و سهل المئونة كه بلب تشنگان وادى جهل و ضلالت ميرسد ) و پايه‌هايش را در برابر دشمنانش قوى و غالب ساخت ( دلايل و براهين حقيقتش قوى است و منكرينش را مغلوب و مجاب مىكند ) و آن را مايه عزت پيروان و دوستانش قرار داد و موجب صلح واردينش و هدايت اقتداكنندگانش و زيور جلال دانندگانش و پوزش هر كه بدان در آويزد و دست آويز هر كه بدان پناه برد و رشته هر كه بدان چنگ زند و برهان هر كه بدان سخن گويد و نور هر كه از آن روشنى خواهد و ياور هر كه از آن يارى خواهد و گواه هر كه بدان مناظره كند و پيروزى هر كه بدان احتجاج كند و دانش هر كه آن را در گوش گيرد و حديث هر كه روايت كند و فرمان هر كه قضاوت كند و مايه خويشتن دارى هر كه تجربه اندوزد و لباس ( حافظ و نگهبان ) هر كه بينديشد و مايه فهم هر كه زيرك باشد و يقين آنكه تعقل كند و مايه بصيرت آنكه تصميم گيرد و نشانه آنكه باريك بين شود و اندرز آنكه پند پذيرد و نجات آنكه تصديق كند و آرامش آنكه اصلاح جويد و مايه تقرب آنكه تقرب جويد و اطمينان آنكه توكل كند و نعمت آنكه كار خود به خدا واگذار كند و جايزه آنكه احسان كند و خير آنكه پيشى گيرد و سپر آنكه صبر كند و لباس آنكه پرهيزكار باشد و كمك آنكه به راه راست رود و پناه آنكه ايمان آورد و امان آنكه اسلام آورد و اميد آنكه راست گويد و ثروت آنكه قناعت كند مىباشد . اينست حق ، راهش هدايت ، نشانش بزرگوارى ، وصفش بهترى است ، پس برنامه‌اش روشن است و مناره‌اش تابان ، چراغش روشن ، هدف و پايانش عالى ، ميدان مسابقه‌اش ( مدت عمر مسلمان ) كوتاه